YILDIZLI AĞAÇ PART2

Sisli bir gecenin akılda kalan güzellikleriyle devam eden bir gece, gecenin bıraktığı birkaç satır yazı ve yıldızlı bir ağaç. Yıldızlı ağacı anlatırken cümlelerim kıyafetsiz kalacak. Hayır yanlış okumadın, tüm çıplaklarıyla anlatmak istiyorum sadece. Bir parkta sıradan görünen bir ağaç düşünün hayallerinizde. Dallarında yaprakları olan. Bir dal boşluğundan yansıyan, sokak lambasının görüntüsü. Sokak lambasının yıldıza benzer yansıması. Göklerden inmiş de bir yaprak dalına oturmuş gibi. Ağacın güzel misafirperverliğine hayran, ağaç yıldızı misafir ettiği için mutlu. Aralarında yaşanan güzel diyalog, fakat konuşmadan. Konuşmadan anlaşabilmenin mükemmel örneği. Bir ağaç olmak isterdim, gökyüzüne ulaşmak için. Bir yıldız olmak isterdim, gökyüzüne gökyüzünde yaşamak için. Bir ağacım artık gökyüzüne ulaşmış, bir yıldızım artık gökyüzünü yaşamış. Bir bank köşesinde kucağımda kedi, gözlerimde yıldızlı ağacın seyrini yaşarken anladım olmak istediğim beni. Anlam yüklerken, anlamsızlaştırdım kendimi. Güldürmek isterken, unuttum gülmeyi. Yazmak isteyip de yazarken unuttu benliğimi. Yıldıza, ağaca, sokağa ve sokak lambasına yazarken buldum kendimi. Soğuk ve sisli bir gece üşütmezken bedenimi, kendi ruhum soğuttu her bir zerremi. Anlaşılmak istendim daha ben kendimi anlamazken. Yıldızlı bir ağaçtan bekledim, kendimde aradığım mutluluğu.